ایرانیان باستان در مناطقی با توپوگرافی مناسب و زمین مستحکم از خاصیت جرم حرارتی زمین برای فراهم آوردن شرایط حرارتی مناسب در تابستان و زمستان های سخت استفاده می کرده اند. برای بررسی این موضوع و تعیین میزان کارایی فضاهای زیرزمینی در مناطق گرم و خشک ایران، در این مقاله به تحقیق میدانی در تعدادی از بناهای تاریخی شهر کاشان در تابستان و زمستان 1390 و زمستان 1392 پرداخته شده است. برای دستیابی به این هدف زیرزمین هایی با عمق های متفاوت (3-، 6-،12-، و 14- متر) برای برداشت اطلاعات انتخاب و سپس از دستگاه هواشناسی کسترل برای جمع آوری داده ها در این فضاها استفاده شد. همچنین برای ثبت اطلاعات محلی، یک دستگاه هواشناسی نیز به صورت ثابت و مرجع، روی بام نصب گردید. برای مقایسه شرایط گرمایی فضاهای انتخابی با شرایط آسایش گرمایی انسان در داخل ساختمان، از نمودار زیست اقلیمی ساختمانی گیوانی استفاده شد. نتایج این بررسی نشان داد که، زمانی که دمای هوای محلی در روز و شب تابستان بین 27 تا 43 درجه سانتی گرادست، دمای هوا در زیرزمین های مختلف بین 23 تا 29 درجه سانتی گراد است. در زمستان در حالی که دمای هوای محلی بین 3 تا 14 درجه در شب و روز متغیر است، دمای هوا در زیرزمین ها بین 10 تا 14 درجه سانتی گراد و تغییرات کم آن مرتبط با عمق زیرزمین یا امکان تبادل هوا با بیرون است. این امر نشان دهنده تاثیر مهم جرم حرارتی خاک بر کنترل تغییرات دمایی در تابستان های داغ و زمستان های سرد منطقه خشکی نظیر کاشان است.

در این مقاله اثر وزن مولکولی روی پایداری حرارتی پلی وینیل کلراید (PVC) تحت اتمسفر نیتروژن بوسیله تیتراسیون برمومتری در دماهای مختلف (C 190-160) بررسی شده است. سرعت هیدروکلرزدایی از نسبت خروج HCl به مقدار قابل دسترس در پلیمر محاسبه شد. از ویسکوزیته اصلی محلولهای بدست آمده اثر وزن مولکولی روی دگراداسیون پلیمر محاسبه می شود. علاوه بر روش هیدروکلرزدایی، تغییرات طیفی در نواحی مرئی و مادون قرمز نیز بررسی شد. استنباط شد که متوسط وزن مولکولی عددی (104000 و 45000) بطور خفیف روی  دگراداسیون گرمایی اثر می کند. نتایج تجربی نشان می دهد که رابطه ای بین وزن مولکولی و ساختارهای بوجود آمده وجود دارد.

در این مقاله، بازدهی هدایت حرارتی نانونوار گرافنی دارای نقص در برابر حضور نانوذرات افزوده در عملیات آشکارسازی جرم های کوچک با استفاده از دینامیک مولکولی غیرتعادلی معکوس مورد مطالعه قرار گرفته است. مدیریت هدایت حرارتی این ساختار به دلیل تلفات القایی در هدایت الکتریکی بسیار موردبحث بوده و هر راهی که بتواند هدایت حرارتی گرافن را تحت مدیریت قرار دهد بسیار کارآمد خواهد بود. در این مقاله دیده شده که حین انجام عملیات آشکارسازی، در اثر ایجاد تخلخلهایی در سطح نانونوار و یا افزوده شدن نانوذرات خارجی، خواص حرارتی گرافن تغییر قابل توجهی می نماید که این مساله باید در کالیبراسیون سنسورهای جرمی بر مبنای گرافن مدنظر قرار گیرد. بطور خلاصه، شبیه سازی ها نشان داده که ضریب هدایت حرارتی گرافن با افزایش حضور نانو ذرات آهن کاهش می یابد. در لبه های نوار گرافنی مقدار ضریب هدایت حرارتی از بقیه نقاط بیشتر است که نشان می دهد مکان جای خالی و نانوذره بر ضریب هدایت حرارتی اثرگذار است. به عنوان نتیجه ای جالب توجه، مقدار ضریب هدایت حرارتی حالت جای خالی بیشتر از حالت نانوذره همراه با جای خالی بوده و افزایش قطر حفره، اثر مستقیم بر کاهش مقدار ضریب هدایت حرارتی داشته به طوری که با افزایش قطر حفره از 0.5 نانومتر به 4.4 نانومتر در یک نوار گرافن با عرض 5 نانومتر، مقدار ضریب هدایت حرارتی از 67 W/mk به 1.43 W/mk می رسد.

در این مقاله اثر مقادیر مختلف آندالوزیت روی شوک پذیری حرارتی جرم های ریختنی دیرگداز تبولار آلومینایی مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه جرم های دیرگداز با مقادیر 5، 10 و 15 درصد آندالوزیت ساخته شدند و بعد از عمل آوری و خشک کردن در دماهای 1000، 1200 و 1500 درجه سانتی گراد پخته شدند. آزمایش های استحکام فشاری سرد، دانسیته کلی و تخلخل ظاهری اندازه گیری شدند. آزمایش مقاومت در برابر شوک حرارتی با روش دمش هوای سرد روی نمونه های باز پخت شده در 1200 درجه سانتی گراد صورت گرفت. مشخصه یابی مورفولوژیکی و ساختاری نمونه ها توسط آنالیز تفرق پرتو ایکس و میکروسکوپ الکترونی روبشی مطالعه شد. نتایج آنالیز فازی نشان می دهند که با حضور آندالوزیت در جرم های ریختنی دیرگداز تبولار آلومینایی فاز مولایت تشکیل شده است. وجود فاز مولایت باعث بهبود خواص مکانیکی نمونه ها در دمای1500 درجه سانتی گراد شده است. همچنین نتایج آزمایش مقاومت در برابر شوک حرارتی برای نمونه ی با مقدار 10 درصد وزنی آندالوزیت بالاترین کاهش درصد استحکام خمشی سرد از 73/95 درصد به 57 درصد را نشان می دهند.

در این مقاله به بررسی عددی انتقال حرارت جابجایی در یک ماده متخلخل، در حضور شار حرارتی بیو شیمیایی پرداخته می شود. در این بررسی، فرض می شود که محیط مورد نظر، یک محیط متخلخل همگن بوده و از مدل دارسی برای معادله مومنتوم استفاده می شود. محفظه حاوی ماده متخلخل، شامل دو جزء غلظت بوده که جزء اول توده زیستی و جزء دوم ماده مصرفی است. ماده مصرفی توسط توده زیستی مصرف می شود. ضمن مصرف این ماده توسط توده زیستی، واکنش شیمیایی صورت گرفته، گرما تولید می شود که این گرما تابعی از تغییرات غلظت جزء مصرفی در محیط می باشد. برای تکمیل معادلات حاکم، از مدل مونود برای بیان نرخ غلظت های مصرفی و تولیدی استفاده می شود. گرمای تولیدی، نرخ رشد غلظت توده زیستی، نرخ مصرف ماده مصرفی، توزیع دما در حفره و عدد ناسلت محلی روی دیواره برای ضرایب تخلخل متفاوت، مورد مطالعه قرار می گیرد. نتایج بدست آمده نشان می دهد که افزایش نسبت تخلخل در محیط مورد مطالعه، باعث افزایش گرمای تولیدی بیو شیمیایی در محفظه می شود.

اثر میدان الکتریکی پالسی قوی بر فرآیند انتقال جرم از خلال چغندر با ضخامت های متفاوت در مقایسه با تیمار حرارت مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، میدان الکتریکی قوی (با قدرت 3 kV،  8 mFبا 20 پالس) بر دو نوع خلال ضخیم با ابعاد 3±0.5 میلی متر عرض و خلال نازک 2±0.3 عرض هر دو دارای 5-3 سانتی متر طول اعمال و با نمونه های تیمار شده توسط حرارت 80oC به مدت ثابت 15 دقیقه مقایسه گردیدند. نمونه های شاهد و تیمار شده توسط پرس آزمایشگاهی در سه مرحله و هربار به میزان 20 بار (2 مگاپاسکال) فشرده و میزان بریکس، هدایت الکتریکی شربت حاصل به عنوان شاخص های انتقال جرم، راندمان شربت و سرعت خشک شدن تفاله حاصل از نمونه ها نیز اندازه گیری شدند. نتایج پس از تجزیه و تحلیل آماری حاکی از افزایش انتقال جرم بیش از دو برابر در نمونه های تیمار شده با میدان الکتریکی به ویژه در خلال نازک و نیز افزایش راندمان بالاتر شربت نسبت به فرآیند حرارتی بود. بیشترین میزان مواد جامد محلول در اولین مرحله پرس به دست آمد. هم چنین سرعت خشک شدن تفاله در نمونه های تیمار شده توسط میدان الکتریکی به دلیل حفظ شکل فیزیکی خلال ها، افزایش روزنه های ایجاد شده در بافت و سلولهای چغندر در مقایسه با نمونه های تیمار شده توسط حرارت به دلیل از هم گسیختگی سلولها و ایجاد کلوخه و ممانعت از خروج رطوبت افزایش قابل ملاحظه ای نشان دادند.

دفع حرارت اتلافی تجهیزات موجود در زیر سیستم کنترل حرارت ماهواره ها به دلیل محدودیت های موجود در فضا (عدم وجود انتقال حرارت جابجایی، محدودیت توان الکتریکی، سبکی و قابلیت اطمینان بالا) از اهمیت ویژه ای برخوردار است. صفحه های رادیاتور غالبا وظیفه جمع آوری این حرارت های اتلافی و دفع آن را به فضای سرد به عهده دارند. صفحه های رادیاتور در طیف گسترده ای از ماهواره ها، از جمله ماهواره های علمی، ماهواره های مخابراتی و ماهواره های سنجش از دور، استفاده می شوند. در ماهواره های علمی، رادیاتورها برای دفع حرارت تولید شده توسط ابزارهای علمی مانند دوربین ها و طیف سنج ها استفاده می شوند. در ماهواره های مخابراتی و سنجش از دور، رادیاتورها به ترتیب برای دفع حرارت تولید شده توسط تقویت کننده های توان و حسگرها و پردازنده ها استفاده می شوند. سبکی، راندمان و قابلیت اطمینان بالا بالای این تجهیز از مزایای استفاده از آن بوده و چالش اصلی استفاده از آن سطح کافی برای دفع حرارت و یکنواختی دمای صفحه رویی هنگام تابش حرارت اتلافی به  محیط سرد (فضا) است. استفاده از لوله های حرارتی در ساختار سازه صفحه رادیاتور این یکنواختی را مهیا می سازد. رادیاتور مجهز به لوله حرارتی شامل یک صفحه ساندویچی است که در آن شبکه ای از لوله های حرارتی قرار گرفته است. افزایش تعداد لوله های حرارتی آن، گرادیان دما در سطح رادیاتور را کاهش و وزن رادیاتور را افزایش می دهد. با توجه به اهمیت سبکی تجهیزات در سامانه های فضایی، بهینه سازی تعداد لوله ها و نحوه چیدمان هندسی آنها در رادیاتور باید به گونه ای باشد که حداکثر یکنواختی دما در سطح و حداقلی وزن رادیاتور تامین گردد. هدف از پژوهش حاضر، بهینه سازی عملکرد یک رادیاتور مجهز به لوله حرارتی(حداکثر یکنواختی دما در سطح) برای دستیابی به حداکثر بازده با لحاظ محدودیت وزنی و ابعادی اعمالی از طرف طراح سیستم می باشد. ابتدا یک مدل ریاضی با حل عددی توسعه یافته و به کمک آن اثر پارامترهای طراحی شامل ضخامت رویه و هسته، فواصل بین لوله های حرارتی، جرم و سطح رادیاتور در راندمان صفحه رادیاتور  به طور جامع بررسی شده است. . با استفاده از مدل ارائه شده و ملزومات کارفرما برای یک صفحه رادیاتور، فواصل بهینه لوله های حرارتی بدست آمده و یک صفحه رادیاتور ساخته شده است. نتایج به دست آمده از آزمون رادیاتور ساخته شده با راندمان پیش بینی شده از مدل مقایسه گردید تا صحه سنجی مدل انجام گیرد. با توجه به نتایج حاصل از آزمایش، راندمان رادیاتور ساخته شده 89% در دمای ریشه 39 درجه سانتی گراد به دست آمد. مقدار خطای این راندمان با راندمان محاسبه شده از تئوری در حدود 3 درصد است.

واگرایی مطالعات جرم شناسی و رفتار سازمانی در تحلیل جرایم شرکتی موجب شده تا یافته های مطالعات در حوزه جرم شناسی جرایم شرکتی نامتوازن و پراکنده باشند. از این رو، تحلیل دقیق جرایم شرکتی مستلزم توجه هم زمان به نظریه های جرم شناختی و سازمانی و ارزیابی و انطباق آن ها با یکدیگر است. بر همین اساس، پژوهش حاضر درصدد است تا حالت خطرناک شرکت ها را در پرتو مدل فرهنگ سازمانی شاین بررسی کند. نظریه حالت خطرناک متشکل از دو متغیر قابلیت انطباق اجتماعی و ظرفیت مجرمانه و مدل فرهنگ سازمانی شاین شامل سه سطح سازه ها، ارزش ها و پیش فرض های بنیادی است. یافته های این پژوهش در مقام تطبیق دو نظریه، نشان می دهد که شرکت های دارای حالت خطرناک با به رسمیت شناختن فرهنگ سازمانی جرم زا، در سطح سازه ها به دنبال نشان دادن چهره قانون مند از خود هستند. این امر که از طریق تصویرسازمانی صورت می گیرد، مؤید انطباق اجتماعی بالای شرکت های بزهکار است. با این حال، رفتارهای به رسمیت شناخته شده در سطح ارزش ها و پیش فرض های بنیادی که شامل نهادی سازی انحراف و بهنجار بودن جرم می شود، مؤید ظرفیت مجرمانه بالای شرکت ها است. بدین سان، ارزیابی حالت خطرناک بر اساس مدل شاین ثابت می کند که سازه ها منطبق با قابلیت انطباق اجتماعی و ارزش ها و پیش فرض های بنیادی منطبق با ظرفیت مجرمانه هستند. با توجه به الگوی مورد اشاره، می توان گفت که فساد مالی گسترده در مؤسسه مالی اعتباری ثامن الحجج در حوزه های مختلف نشان می دهد که در سطح ارزش ها و پیش فرض های بنیادی، ارتکاب جرم به عنوان یک ارزش و رفتار بهنجار محسوب می شود و از این رو، مؤسسه مالی اعتباری ثامن الحجج دارای ظرفیت مجرمانه بالا است. با این حال، تمرکز بر فعالیت های مذهبی و اجتماعی در سطح سازه ها نشان می دهد که این شرکت دارای انطباق اجتماعی بالا نیز هست. بدین ترتیب، می توان گفت که مؤسسه مالی اعتباری ثامن الحجج با داشتن ظرفیت مجرمانه بالا و انطباق اجتماعی بالا در زمره بزهکاران یقه سفید قرار می گیرذ